De groeten van Koningin Minima

Wie is Koningin Minima (KM)? 
KM Is een Amsterdamse theatrale verpakking, die alledaags met haar hofhouding en videocrew opduikt in de haarvaten van de stad. KM gaat (net als de Hokjesman Michael Schaap) op in gemeenschappen, ze speurt en fluistert maar niemand luistert, dus ze houdt niet op met snikken en snakken. Ze zingt onder begeleiding van Cut The Crap - haar band: ze pitcht lokale problemen en oplossingen, systemische inzichten en steunbetuigingen, die terugkeren op abri’s, schemen, posters, flyers en stickers, via een Loesje-achtige guerilla campagne die de gemeente en de stad wekelijks wakker kietelt en kust. Ze kent haar Amsterdamse klassiekers uit de (counter)cultuur en media, maar is ook een pionier en wereldburger. Ze koestert haar lokale kameraden en kennissen uit 191 culturen. 

KM is net als Sinterklaas altijd dezelfde; ze kan door iedereen worden belichaamd en vertolkt en ze wordt altijd in video opgenomen en in een Amsterdamse beeldbank vastgelegd. Deze beeldbank wordt op de kaart van Amsterdam op een website ontsloten, zodat alle Amsterdammers de haarvaten beter kunnen leren kennen. Deze fragmenten of filmpjes worden gedeeld in film- en buurthuizen en duiken op in allerlei websites van Amsterdamse initiatiefnemers en ondernemers. KM deelt haar kritisch en creatief vermogen want dit vermogen groeit als je het uitgeeft. De gemeenschap groeit van delen op de korte termijn en kan dan ook vermenigvuldigen op de lange termijn. Dat is wat er gebeurt als de wederkerigheid zichtbaar en leerbaar op gang komt en het vertrouwen wordt georganiseerd. KM is de roeptoeter van bewoners, en haar mediabedrijf levert de persdienst van het georganiseerde, souvereiniteine burgerdomein, waarmee er eindelijk een gelijkwaardig speelveld en gelijkwaardig spel kan ontstaan. 

KM is uitgekleed door de stad, de staat, de markt en de belastingdienst. Ze heeft een mantel met een sleep van groene en blauwe enveloppen en andere overheids afpersing en terreur. KM heeft een uitschuifbaar, op afstand bedienbaar pak boter op haar hoofd, ze heeft drie balkjes met andreaskruizen (voor haar ogen, haar borsten en haar edele delen: ze heeft onder haar borstbalkje 2 kwestietjes: de rechtstaat (the rule of law)  en de democratie.  Ze opereert vanuit haar hart, ziel en zaligheid in haar burgemeestersbuik, en praktiseert the rule of love. Ze is DE Amsterdamse lovewarrior; ze heeft een calling, geen carrière, ze heeft broers en zussen, ze ziet overal prinsen en prinsessen. 

& de Participerende Samenleving
Laat Ik beginnen met heel belangrijk oud nieuws: Amsterdammers bruisen van de publieke bezieling, het kritisch en creatief vermogen en maatschappelijk initiatief en de warme liefde, ware liefde voor Amsterdam. Er is zoiets als de ziel van Amsterdam, direct, lief, kritisch en creatief. 

KM legt de vinger op de zere plek: het kan niet kanger. Want Amsterdammers worden gecast, bah, ondermijnd, opgehaald en verwaarloosd. 
Amsterdamse initiatiefnemers worden klein gemaakt en strak gekaderd, fors tegengewerkt en in de tijdelijkheid gearresteerd. De ‘wicked problems’ (woekerend toerisme, gentrificatie, woningnood voor de jeugd, wachtlijsten in de zorg voor jongeren en/of ouderen, eenzaamheid, structurele armoede, door bungel & bullshit banen en falende financiele vangnetten) groeien door, de ruimte wordt kleiner en kleiner en gemeente wordt groter en groter en geeft 7 miljard per jaar uit. KM stelt; De gemeente is het groeiend probleem. In 2018 waren er 18.000 ambtenaren: in 2025 zei Sjoukje Alta, van het Gemeentelijk Management Team, waren dat er 22.000. Ze hebben niet alleen moeite met al die bewoners met hun uitdijende noden, commentaar en wensen; die ambtenaren hebben ook steeds last van elkaar en een tomeloze moeite met samenwerken met elkaar. Ook de gemeente Amsterdam tobt met een problematische bestuurscultuur en bijbehorende reputatieschade. Maar daar is mimima; ze lost het op, ze koerst op herstel van vertrouwen, ze mobiliseert de moed, barmhartigheid en vastberadenheid, van ambtenaren die de komende tien jaar mogen oefenen in de kunst van de erkenning en herstel. 

Koningin Minima gaat samen met Koning MKB ruimte maken voor collectieve kracht.
Van cashen naar commonen.
Van ondermijnen naar mijnen.
Van ophalen naar opnemen in de zin van opsoppen; we komen op ooghoogte en zetten de spiegelneuronen aan.
Van verwaarlozen naar waarderen (lees ruimte en budget vrijmaken).

Koningin Minima en Koning MKB doen media - repolitiseren alle aspecten van het Amsterdamse leven, het beleid en de uitvoering: 
Ze schillen de appels, kraken de noten, verzetten de bakens, hernemen zichzelf en hernemen de stad met hun eigen gebiedscoöperaties en de kredietunie Amsterdam eigen common Bond Bankjes op wijkniveau en thema, en halen eruit wat erin zit; (uit de dag, de week, het jaar, uit het kind, de familie, de buurt, uit de school, het buurthuis, uit de straat, de wijk, het stadsdeel).