Recent articles
Issue #020 Published: 19-10-2018 // Written by: AA
Links stadsbestuur: komt er nog wat van?
Een half jaar na de gemeenteraadsverkiezingen en vier maanden na het aantreden van de linkse stadsregering met haar ‘knetterlinkse’ programma-akkoord is het nog steeds doodstil. De zomer is voorbij, dus nu moet het toch echt gebeuren.  De verkoop van gemeentepanden is stop gezet. Da’s mooi! Maar… 1. Waar blijft het pand voor het vluchtelingeninitiatief We Are Here? GroenLinks heeft beloofd dat dit zo snel mogelijk gerealiseerd zou worden maar dit is nu uitgesteld tot 2019.  2. In het programma-akkoord staat dat de rafelranden worden gestimuleerd; de inkt was nog niet droog of het alternatieve strandpaviljoen Blijburg wordt om zeep geholpen.  3. Ook dit gemeentebestuur stuurt nog steeds aan op ontruiming van de ADM en kiest dus voor het criminele kapitaal van de erfgenamen van Lüske en tegen de grootste culturele vrijhaven van Nederland.  Dus, kom op links stadsbestuur, maak je mooie beloftes waar!  Photo: Pablo van Wetten
Issue #020 Published: 15-10-2018 // Written by: M. Andem
Amsterdam Alternative Dance Event
Op Woensdag 17 Oktober organiseren we de eerste editie van het Amsterdam Alternative Dance Event. Zoals de naam al doet vermoeden is de avond tijdens het ADE festival dat van 17 tm 21 oktober onze stad weer in zijn greep zal nemen. Het leek ons een goed idee om tijdens dit welbekende commerciële festival met een eigenwijze tegenhanger te komen. Dus naast ADEV is er vanaf dit jaar ook een AADE. Voor deze eerste editie hebben we een fantastische line up weten te regelen. We zijn vereerd en dankbaar dat deze Amsterdamse artiesten kosteloos voor ons wil komen spelen. Al het entree geld zal naar de krant gaan en daarmee dus bijdragen aan de kosten van het drukken van onze twee maandelijkse gratis krant. Neem dus al je vrienden mee zodat we er samen een bijzondere avond van kunnen maken. Hieronder korte stukjes over de artiesten. DJ MARCELLE / ANOTHER NICE MESS De meest logische openingsvraag voor een DJ is een cliché vraag maar ik stel hem toch omdat het een relevante vraag is. Waarom ben je ooit begonnen met DJ’en? In 1977 werd ik op zeer jonge leeftijd geïnfecteerd met het punk- en dubvirus. Meteen vanaf het begin had ik de behoefte om die spannende muziek te delen met anderen, om te laten zien en horen dat er zoveel goede en waarachtige muziek gemaakt wordt die weinig mensen kennen. Dat gevoel heb ik nog steeds. Ik begon met plaatjes draaien op piraten radio stations, en af en toe in clubs. Radioshows maak ik nog steeds, nu onder andere op DFM en Red Light Radio en sinds een jaar of vijftien draai ik ‘professioneel’ in clubs, galeries en festivals. Je bent niet alleen DJ maar produceert ook zelf muziek. Dat doe jij op een andere manier dan de meeste mensen. Kun je dat toelichten? Mijn mixstijl, met drie draaitafels platen door elkaar draaien is voor mij altijd een vorm van muziek maken geweest. Dat werd zo’n tien jaar geleden onder andere onderkend door Hans-Joachim Irmler.  Hij was eind jaren zestig een van de oprichters van de Duitse avant-garde band Faust. Hij stelde voor om mijn ‘mix composities’ op vinyl uit te brengen. Sindsdien zijn er vier dubbel LP’s op zijn label Klangbad verschenen. In 2014 werd het label door een drietal mensen overgenomen. Ze gooiden mij van het label omdat ze me in mijn artistieke vrijheid wilde beperken en ik daar uiteraard niet mee akkoord ging. Niet veel later werd ik gevraagd door het Jahmoni label uit München. Daar stelde men meteen voor dat ik mijn eigen producties zou moeten maken. Sindsdien zijn er vier platen verschenen, de meest recente een tribute plaat voor de in januari overleden Mark E. Smith.  Is Mark E. Smith je grootste inspiratiebron of zijn er ook nog andere belangrijke inspiratiebronnen? Muziek is voor mij de meest directe kunstvorm. Het gehoor is heel gevoelig, meer dan het zicht. Muziek is voor mij echt een ‘manier van leven’ dus ik ben er altijd mee bezig. Ik vind het belangrijk dat muziek iets zegt over de maatschappij waarin we leven en dat het zich blijft ontwikkelen. Muziek moet verrassen, uitdagen, cultureel breed zijn, onafhankelijk zijn en een ‘open geest’ hebben. Op mijn vijftiende werd ik wees en destijds was het de muziek (punk, dub) die mijn leven ‘redde’. Muziek heeft me in belangrijke mate geïnspireerd om niet begaanbare paden in te slaan.  Ik ben door veel artiesten beïnvloed, niet alleen door hun muziek maar ook door hun houding. Mark E. Smith / The Fall en Muslimgauze bewonder ik zeer, om hun enorme productiviteit, creativiteit en het muziek maken uit ‘noodzaak’, zonder zich te bekommeren om wat het publiek wil. Vrouwenbands als The Slits en The Raincoats lieten zien dat muziek maken niet alleen via de mannelijke clichés (met veel regels en een focus op techniek boven inhoud en spontaniteit) hoeft. Ik hou van muzikanten en DJ’s die niet de geijkte DJ- en muzikanten dingetjes doen (binnen de lijntjes blijven, beatmatching), maar verrassen en dapper zijn!  Toen ik onlangs in  Berlijn speelde was DJ Morgiana uit Polen het voorprogramma. Ik vond haar onorthodoxe benadering een openbaring.  Buiten de muziek word ik bijvoorbeeld geïnspireerd door ‘art brut’, outsider art, gemaakt door mensen die zich niet artiest voelen en/of willen doorbreken maar gewoon doen wat er in hun opkomt, los van regels, conventies, verwachtingen, carrièredrang, Btw-nummers en subsidieaanvragen. Muziek is zowel je hobby als je werk. Betekent dat ook dat je een heel team aan managers en boekers om je heen hebt? Ik kan er inderdaad al geruime tijd van leven, wat me erg gelukkig maakt. Maar ik hou graag alles in eigen hand (communicatie met boekers, afspraken maken, reizen boeken enzovoorts). Dat geeft me een fijn gevoel. Sinds afgelopen zomer werk ik samen met een boekingsbureau uit Lissabon, maar dat verandert niets aan het principe van autonomie. Ik blijf mijn eigen optredens boeken, het boekingsbureau voegt daar zelf nog optredens aan toe, maar altijd in overleg met mij. Ik heb het laatste woord. Hoeveel nieuwe muziek luister je? En hoe vaak pas je je DJ set aan? Op mijn DJ-reizen bezoek ik ontzettend veel platenzaken en beluister wekelijks stapels nieuwe platen, in de meest diverse categorieën. De meest verrassende, speciale, ‘rare’ platen koop ik dan. Ik luister thuis veel muziek, maar DJ-sets oefenen doe ik nooit. Ik improviseer live want ik wil het publiek en mezelf verrassen. Ik hou niet van gelikte, ‘brave’ sets. Ik wil dapper zijn, me kwetsbaar opstellen door dingen te proberen die ik nog nooit heb gedaan en het publiek niet het gevoel geven dat ze kunnen voorspellen in welke muziekstijl(en) de set verder gaat. Hoe omschrijf jij je eigen stijl? Waar komt die stijl vandaan?  Ik noem het weleens ‘open oren’ en vind het vooral belangrijk om nieuwe(re) muziek te spelen. Retrosets en nummers die het publiek herkent is niks voor mij. Ik componeer live door nieuwe elektronische dansmuziek tegelijkertijd te draaien met bijvoorbeeld Afrikaans gezang, noise, abstracte platen of dierengeluiden. Eigenlijk alles wat in me opkomt. Die stijl heb ik zelf ontwikkeld.  Je draait veel in binnen- en buitenland. Op wat voor plekken speel je vooral? Ik heb afgelopen maanden in onder andere Dubai, Lissabon, Oeganda, Marseille, Kopenhagen, Warschau en Minsk gespeeld. Ik ben daarnaast al jaren resident DJ in onder andere Berlijn, Zürich en Wenen. Dat is heel speciaal want daar kennen veel mensen me en hangt er ‘spanning’ in de lucht als ik het podium betreed. Zo van ‘wat gaat ze nou weer (met ons) doen?!’ Op plekken waar ik nieuw ben hou ik er erg van om mensen te verrassen, om ze iets te geven wat ze nog nooit gehoord hebben. Dus zeker geen geijkt, keurig en vakkundig aan elkaar gemixt techno, electro of breakbeat setje. Na afloop hoor ik dan regelmatig dat men zich er niet van bewust was dat DJ-sets zo spannend, onvoorspelbaar en humorvol kunnen zijn.   Je leest vaak over de druk die er op DJ’s en producers ligt. Sommigen bezwijken er zelfs onder. Heb jij ook last van dat zware nachtleven? Nee, helemaal niet. Voor mij is het van cruciaal belang dat ik het publiek voor blijf en me niet laat ‘dicteren’ wat men wil horen. Ik voel geen druk omdat ik zelf de touwtjes in handen hou en me vooral concentreer op het creatieve aspect en de improvisatie. Dat is zoals ik ben, dus ik hoef alleen maar mezelf te zijn! Ik verheug me op optredens, voel me fijn op een podium, niet in de zin van dat ik per se in de spotlights wil staan, maar omdat ik op die plek kan doen wat ik het liefste doe: muzikaal creatief en intuïtief bezig zijn. Ik ben bovendien op reis vooral nieuwsgierig naar architectuur, wat er in de supermarkt verkocht wordt, waar ik eventueel kan zwemmen of een soepje kan eten. Kortom ik probeer het aangenaam voor mezelf te maken. Ik gebruik geen drugs maar lees ontzettend veel boeken, ik ben een fervente romanlezer.  Slaap inhalen doe ik als ik thuis ben. Wat vind jij van de muziekwereld zoals die nu is? We hebben grote verschuivingen meegemaakt in de afgelopen jaren. Van vinyl naar CD’s. Van downloaden naar streamen. Alles is veranderd, zelfs het produceren kan tegenwoordig met een laptop aan de keukentafel. Ik draai nog steeds met vinyl. Het is voor mij essentieel om iets tastbaars in mijn handen te hebben. Ik ben intensief bezig met de drie platenspelers en het mengpaneel dus er is ook daadwerkelijk wat te zien voor het publiek. Het is levendig en menselijk!   Digitalisering heeft democratiserend gewerkt, en dat is goed, alleen vergeet men weleens dat creativiteit niet te downloaden is!  Wat vind je van het huidige Amsterdamse muziek klimaat? Omdat ik meer en meer in het buitenland draai ben ik niet zo thuis in de Amsterdamse scene. De OCCII, Red Light Radio, Garage Noord en Strange Sounds From Beyond zijn heel goed bezig, dat weet ik wel. Wat mist er in Amsterdam? Er moet meer ruimte worden gemaakt voor experimentele dans sets. Men moet af van dat eenzijdige, eendimensionale idee van wat een party is. Een DJ kan veel meer zijn dan iemand die het publiek bedient. Waar ligt jou persoonlijke focus de komende tijd?  Ik ben bezig met een aantal remixen, onder andere voor het Oegandese label Nyege Nyege Tapes. Verder blijf ik produceren en veel optreden.  EBOMAN Het is ons in verband met vakanties en andere bezigheden helaas niet gelukt om de Eboman een aantal vragen te stellen voor de krant.  Velen van jullie zullen waarschijnlijk nog nooit van de Eboman gehoord hebben maar ik herinner me zijn optredens en eerste releases erg goed. ‘Donuts with buddah’ kwam uit in 1996 dus ja, dat is een hele tijd geleden. Zijn breakbeat tracks waren zeer aanstekelijk maar voor mij was het vooral zijn audiovisuele show die indruk maakte. Zoiets had ik nog nooit eerder gezien. Zijn muziek en vooral zijn video’s bestonden uit een aaneenschakeling van samples. Hele simpele stukjes video die klopten bij het geluid dat je hoorde. Een schoen die op de grond tapte, een kort stukje Louis Armstrong, een stukje Shaolin Kung Fu en ga zo maar door. Allemaal maffe stukjes die samen een kunstwerk vormden. Het is per toeval dat ik aan hem dacht tijdens het maken van de line up voor AADE. Ik had geen idee of hij nog actief was en zo ja of hij in de buurt woonde en eventueel geïnteresseerd zou zijn om op ons event te komen spelen. Dat bleek zo te zijn. Ongelooflijk maar waar. Ik kijk uit naar zijn optreden. STEVEN DE PEVEN Je bent ondertussen een oude rot in de muziekscene hier. Is het nog leuk? Ik voel me nog geen oude rot, ik heb eerder het idee dat ik net ben begonnen en geen kont van de hele muziekscene snap.  Het draaien van muziek voor liefhebbers is een van de zaligste bezigheden die er bestaat. Het idee dat mensen op de dansvloer heel eventjes de minder leuke aspecten van het leven of stress kunnen vergeten is zeer bevredigend. Het mes snijdt echter aan twee kanten. Door een overvloed aan prikkels, het reizen en de belangen van hebzuchtige organisaties, agenten of promotors kan het ook een zeer slopend werk zijn.  Wat kunnen AADE bezoekers van jou verwachten de 17e oktober? Ik weet nooit van tevoren wat ik ga doen. Mezelf kennende zal ik improviseren en inspelen op wat er die avond aan dansvlees voor me staat. Heb je een druk ADE dit jaar?  Paradiso staat nog in de optie maar verder niks. Ik verwacht ook niet heel veel aanvragen omdat ik op het moment wat minder actief ben. Twee gigs op ADE is wat mij betreft helemaal voldoende. KRAZ Wat kunnen de bezoekers verwachten van de eerste KRAZ live show tijdens ADE? Helaas is onze drumster Nienke er niet bij tijdens het AADE. Maar gelukkig hebben we Sean Gascoigne en Luuk Meijer weten te strikken om ons bij te staan. Het beloofd dus weer een flink spektakel worden. Jullie laatste release was een EP bij Basserk records. Dat is alweer een tijdje geleden. Is er nieuw materiaal? Nieuw materiaal zat maar we hebben de nodige moeite gehad om iemand te vinden die ons wilde helpen met de opnames. We hebben helaas niet zoveel cash dus dat maakte de zoektocht ingewikkeld. Maar het is gelukt en ik durf bij deze te beloven dat er nog dit jaar een nieuwe single uit komt. Een klapper van een track. Heel anders dan ‘Lonely’, die track kroop echt onder je huid. De nieuwe track is meer een nekslag.  Hoe vinden jullie het om op een eclectische, voornamelijk electronische avond als deze te staan. Voelen jullie je thuis in een line up als deze? Zeker weten. De bezoekers mogen uiteindelijk zelf bepalen wat ze van onze show vinden maar wij voelen ons prima thuis in een line up als deze. Wij proberen te maken wat ons raakt en dat is een mix van verschillende stijlen. Dat er veel electronica en synths aan te pas komt is een feit dus ik vind ons zeker geen vreemde eend in de bijt op de AADE avond. LHISPR Ik kende LHISPR helemaal niet. Zijn jullie de New Kids on The Block? Niet echt. We zijn alle drie al jaren actief in de muziek. Misschien heb je wel eens gehoord van Lilian Hak, 3-1, Van Pi of Bronstibock. Dat zijn allemaal projecten waaraan we hebben gewerkt in de afgelopen 15-20 jaar. Maar LHISPR is een nieuwe formatie, dat klopt. We werken pas een jaartje met z’n drieën. Er zijn intussen 2 EP’s uitgekomen in eigen beheer en as we speak wordt er gewerkt aan de 3e. Hebben jullie eerder in de OT301 of op plekken gespeeld die aan Amsterdam Alternative verbonden zijn? Zeker, onze geluidsstudio is in de OT301. Wij zijn hier kind aan huis maar als LHISPR hebben we hier nog nooit gespeeld. Nog nergens trouwens. Dit optreden op AADE wordt onze vuurdoop voor publiek. Dat wordt trouwens een DJ set, geen live optreden, daar zijn we nog niet klaar voor. Ons repertoire is daarvoor nog iets te klein. Dus we zullen naast onze eigen tracks ook muziek van andere artiesten draaien. Wat voor muziek en muziekstijl kunnen we verwachten? Het is een eclectische avond dus waarschijnlijk maken wij er ook een eclectische set van. Voornamelijk electronische muziek maar lekker gevarieerd waarschijnlijk. Of niet haha, kom maar gewoon kijken. DJ POWER VS POWER Hoe is het voor jou om op het AADE te draaien? Je woont zelf in de OT301 dus het is als het ware een thuiswedstrijd voor je.  Ik vind Amsterdam Alternative een fantastisch initiatief dus ik draag met plezier op deze manier een steentje bij. Of het in de OT301 is of ergens anders dat maakt niks uit, voor mij is elk optreden iets bijzonders. Wat voor muziek kan het publiek van je verwachten? Ik draai nooit dezelfde DJ set. Ik bereid me goed voor maar laat ook een hoop van het moment afhangen. Ik probeer de juiste muziek op het juiste moment te spelen, als ware het de soundtrack van dat moment. Draai je met vinyl, CD’s, laptop of usb stick? Met vinyl natuurlijk. Sommigen vinden het old school maar ik hou van het fysieke element. Het is misschien minder handig maar ik hou ervan om met een koffer vol platen ergens heen te gaan. Een kist vol vreedzame wapens om alle negativiteit van de wereld even mee weg te blazen. Het wordt steeds moeilijker om goede underground muziek op plaat te vinden dus misschien moet ik ooit over naar een andere manier. Gelukkig zijn er nog online shops als Toolbox Records. Ik vind het heerlijk om in die webshop rond te neuzen en nieuwe dingen te ontdekken. RANK ASSISTANT Het is een tijdje geleden dat je hebt opgetreden. Ben je er klaar voor?  Het is inderdaad best een tijdje geleden maar ik heb het echt nodig om iets te doen waar ik goed in ben. Als ik zing voel ik dat ik iets doe waaraan ik niet hoef te twijfelen. Een live show is voor mij alsof ik over de rand een vrije val tegemoet spring. En dan vind ik het heerlijk dat het publiek er is als getuige. Hoe kunnen we jou muziek en show het best omschrijven? Met slechts een drumcomputer en mijn stem maak ik muziek die je het best omschrijven als: romance, depression, adventure en compassion Heb je plannen voor een nieuwe release? Ja, ik wil een EP uitbrengen op de AADE avond. Maar dat weet nog niemand. Wat vind je van het idee van AA om een Alternative Amsterdam Dance Event avond te organiseren? Als ik niet zou spelen zou ik ook komen maar spelen is nog beter. Ik ken de andere acts niet maar dat ligt echt aan mij. Ik ben de laatste tijd out of touch. Voor mij is AA een platform voor creatieve en sociale expressie. Nota bene in de stad waar ik vandaan kom. Wat kan ik erover zeggen? For the people by the people. Amen. Link naar AADE event >>> Link naar voorverkoop >>>
Issue #020 Published: 11-10-2018 // Written by: Adev
ADEV 2018
Op zaterdag 20 oktober dansen wij voor de 6de keer dwars door de straten van Amsterdam voor de toekomst van onze vrijzinnige stad. Gratis, vrij en zeker buiten de lijntjes.  Wij zijn meer dan een non-commerciëel alternatief voor ADE. Wij zijn het geluid vanuit de vrijplaatsen die deze maatschappij kleur geven.  Als het aan de politiek ligt, leven wij steeds meer in een maakbare samenleving. Elke vorm van risico, creativiteit of zelfontplooiing moet binnen maatschappelijke kaders en economische modellen passen. Het resultaat is een Amsterdam, gefocussed op massatoerisme, hotels in plaats van betaalbare woningen en gesubsidieerde lok-hipsters om nieuwbouwwijken aantrekkelijk te maken. Dit jaar heeft de stad Amsterdam duidelijk gekozen voor een nieuwe politieke richting met als kers op deze groene taart een nieuwe burgemeester. Het is tijd om die mooie beloften om te zetten in daden, we vragen om visie en lef!  De vrijplaatsen zoals ADM zijn meer dan ooit onderdeel van een verantwoord ecosysteem. Het is aan de tijd om deze plekken te beschermen en tegelijk ruimte te creëren om het ontstaan van nieuw vrijplaatsen mogelijk te maken. De alternatieve scene is altijd onderdeel geweest van Amsterdam, het is aan de tijd om deze DNA officieel vast te leggen. Te beginnen met het tegengaan van de ontruiming van het ADM.  Doe mee, dans, wees actief en sluit je aan bij dit protest voor het behoud van de vrijzinnige stad. www.adev.nu Facebook page
Issue #020 Published: 25-09-2018 // Written by: Denis McEvoy
Amsterdam needs a Space Force
Hey, city council, how about looking into creative ways you could improve the arts, quality of life and community cohesion by working with local, alternative spaces? The best part? You could call it the Space Force!  Alienation is dangerous. Alienation leads to daft acts of self harm like voting for Brexit or Trump or Baudet. Alienation often comes from feeling disconnected from the space you live in—local businesses replaced by faceless chains, gentrification pricing out your neighbors and community, and the slow death of quality local arts.  The arts (visual, literary and performance) make societies healthier and communities closer. The arts bring people together, give space for different perspectives, and offer people opportunities to shine. Art can uniquely cut through loneliness.  Art has been denigrated by religious fundamentalists and the intellectually lazy for as long as it has existed. And art has eventually triumphed every time. High art, low art, community art, esoteric art – art is vital. The arts have never been a viable business model, but they still need to be paid for. And they still need Space.  A world where art is made by rich(er) people for rich(er) people?  In Amsterdam and much of the world, arts funding comes from corporate sponsorship or public subsidy. Sure, crowd funding can work too. With natural talent, training and a lot of hard work you can succeed as an artist, just as long as you’re clean enough for corporate sponsors, or talented at jumping through the hoops of accessing public funding, or sufficiently marketing-savvy to drive clicks to your kickstarter. But these options squeeze out creativity at community level, where these skills and opportunities are often lacking. The result? Public and private funding flows into the handful of organisations and individuals who can thrive in a very narrow-minded environment.  The demand for Amsterdam property, and the massive costs involved in the arts, means venues are also obliged to charge more for admission, making art less affordable and appealing for all but the well off.  Enter the Space Force  So what’s the magic new idea to fix the inequality in the arts? Actually, it’s really more about bringing older ideas up to date. Support for the arts doesn’t have to mean raising taxes or spending huge amounts of public funds. The answer, as with so many things in Amsterdam, may be as simple as space. Space is the artist’s biggest expense. Spaces are where artists work and perform, store equipment, meet with others from their trade and co-create, and should be a priority for the city council. Some creative projects have social rather than commercial aspirations. The Space Force could be a reinvigorated version of the broedplaatsen policy, looking for ways to help spaces that make creative opportunities for younger people, older people, minorities, and so on. The city can help to protect existing spaces, remove barriers to their smooth operations, and provide training and other support.  Amsterdam’s new Space Force could go and discover what small alternative spaces need most. What are the regulations that hinder them? What regulations could make life easier for them? Many smaller spaces can’t afford professional marketing – can the Space Force help smaller venues and artists gain visibility? Most Amsterdammers spent at least some of their summer battling their way through throngs of tourists, tolerating it because apparently tourism is good for the economy. How about helping smaller venues get a slice of that action? What training could you help to provide for these spaces?  Actively engaging with these spaces on the basis of their needs will no doubt help raise their profiles, make them more sustainable and help bring some life back to communities that are struggling with profound changes.  They say an idle mind is the devil’s workshop. How many lonely, lost people could find purpose, fulfillment and meaningful social connections if their local areas had affordable, attractive, shared spaces for the arts? Investing in support for local venues is an investment in quality lives. And in 2018, in a city full of entrepreneurial creatives, those investments don’t need to be particularly big if the Space Force does its job right.  Amsterdam’s local alternative scene is healthier than most cities. This city council has a rare opportunity to come up with a support model to make the city’s alternative spaces an example for the world.    Photo: Space Pilot private Plane – Jimi Rocco in Blackadder part 2  
Issue #020 Published: 20-09-2018 // Written by: Jorge ds
Hacking the housing system: cooperative alternatives to housing corporations.
“Rental and housing prices in Amsterdam are expected to drop and become affordable for everyone in the next coming years.”  Said no one, ever. The housing crisis and capitalism It has become cliché to hear about the pain in the ass it is to find affordable housing. If you are not in the social housing scheme, you will pay exorbitant rent for a studio or a room.Then, once you have somewhere, you may well receive a letter from your housing corporation saying that they want to sell the house where you live soon. Not now, not in one year, but soon.  If you are eligible for social housing, there are decade-long waiting lists.  Many of you will be familiar with the anxiety that comes from getting closer to the expiration date of your tenancy period while you haven’t found an alternative yet. It is arguable that high prices, long waiting lists, and anxiety caused by uncertainty are all symptoms of a structural problem in our city: that a capitalist market economy is ruling the housing system. One of the key points of the capitalist system is that decision-making processes and participation is reserved for owners of wealth, production, and property. In this system, one way of determining the prices of things is through the rule of supply and demand: high demand and low supply leads to high prices. This is what it is happening in Amsterdam, and other “superstar cities” as the US-American geographer Richard Florida calls them. To this you can add vicious corporations and property owners playing with this mechanism, keeping houses empty houses and speculating to increase the value of their estate(s), allowing them to get more profits when selling them.  The housing crisis is a crisis for those who aren’t owners, of course, and mostly affects the youngest, the oldest, and a big bunch of regular workers. The internal logic solution, i.e., the capitalist way out, is to get the supply to meet the demand. Although this may help, it seems to be only a palliative measure, paracetamol for a chronic headache. Is there an alternative solution? Bring down capitalism? Expropriate means of production, in this case, house building? Break the chain of supply and demand? Eat the rich? Well, not precisely.  Though it may appear difficult, every open system, including economic and legal ones, are open to being hacked. So, if changing the whole supply-demand chain to address the problem of housing prices seems impossible, why not hack it? Some people are doing just that. Liberating housing from the market Nowadays there exists a couple of community land trusts and cooperative housing projects with the aim of taking houses out of the market in order to offer them as affordable living spaces. With this, they play with some of the rules of the market by protecting these spaces from being exploited for profits. An organisation that has been inspiring this model of organisation is the German based Mietshäuser Syndikat.  The Mietshäuser Syndikat officially started in the 90s and today has participation in 130 housing projects and twenty initiatives in Europe. According to the Syndikat’s 1992 statutes, their primary goal is “to support the genesis and achieve political acceptance of self-organised house projects—humane living space, and a roof over the head, for everybody.” To achieve that, the Syndicat works together with independent groups in different cities and towns in Europe to acquire houses and resists them from being reintroduced into the real-estate market. This means that once an autonomous group buys a house with the help of the Syndikat, it becomes almost impossible for the group to sell that house again since the Syndikat has a veto vote on selling the place. It goes without saying that the Syndikat can’t sell the property either, or decide what to do with or within it. The outcome is that collectives own the spaces and run them autonomously. With this type of “lock”, the space remains as an affordable, communitarian and socially-committed project ran by people that share ideals around community participation. The Syndikat developed its complex model by adopting a capitalist legal form of governance and organisation, namely Limited Liability Company, but turning it into a sort of post-capitalist model that promotes a participatory and solidarity economy. A Limited Liability Company scheme is simpler to govern and cheaper to operate than a traditional cooperative model, that often needs to go through periodical (and expensive) audits. The Mietshäuser explain on their website: ...we—the Syndikat and the projects—exist and walk among them: we cavort in the urban undergrowth among building speculators and property sharks, among home-builders, apartment owners, building associations, and capital investment firms. In the fight against expulsion, we compete with them for the one or the other property and play Monopoly on a scale of 1:1. We are working with zeal on the growing network of the Mietshäuser Syndikat. With every new project, another property is withdrawn from the real-estate market and can be permanently secured as “commons.” Departing from some ideas of the squatting movement and post-capitalist values, the ventures between the Syndikat and other autonomous groups start with the desire for living a self-determined life without the risk of being evicted or having a lack of control over their housing situation. In their own way, and playing with the respective legal system of each country, these groups also try to remove houses from the real-estate market to offer a self-determined way of living. In Amsterdam, one of these groups is Soweto, whose firsts pilot project is the community living collective, workplace and a social-political neighbourhood centre NieuwLand. From Mietshäuser to Soweto and NieuwLand  Since 2007, Soweto has functioned as a social housing association. It was developed with the aim of serving as the legal and democratic framework within which multiple housing projects can operate together. Inspired and set up in collaboration with the Mietshäuser Syndikat, but following their own principles, Soweto looks to create affordable cooperatives and living groups in which solidarity and sustainability play a significant role. In their vision, each building, each project, should be self-managed, communitarian, sustainable and all members of the housing community should be able to participate in deciding the policies of the group. Soweto signed the acquisition of ta 1893 building located in Pieter Nieuwlandstraat 93-95 for their first project, NieuwLand, in 2014. This was just one step in a long process that started years beforehand. Eline is one of NieuwLand’s inhabitants and someone who has been at the front line of the project since she joined in 2015,. After years of long negotiations with banks, lengthy bureaucratic discussions with the municipality, going through the always challenging process of self-organization, and  finding some financial stability, she says that nowadays NieuwLand can be regarded as a successful example of an alternative housing project.  Although both Soweto and NieuwLand are two separate legal entities, many of their members are members of both. The relationship between NieuwLand and Soweto is that the former pays the latter an affordable rent for the living, working, and community space. The rent helps to pay the loan that was used to buy the building and to develop other, similar projects.  Soweto started the titanic endeavour of fundraising €200,000 to kick-start NieuwLand in 2013. They wrote on Facebook that in the future they wanted to create and develop more places where a new way of renting and living would be possible. Today, after having successfully established NieuwLand, they are preparing the terrain to plant new seeds: The Nieuw[er]Land. Hacking the housing market: an open question In a conversation with Selj and Niels, two individuals who have been involved developing the ideological and practical basis of Nieuw[er]Land, they commented that  the group is planning to apply for a tender (an offer to the municipality to build and self-develop a place) to develop a self-built, circular social housing. This project is just starting, and it is dependent on how much support it gets from the people and other groups. They hope that the new (left-wing) municipal government will be supportive of their project. They have been organising info BBQs and inviting other members of the community to join the discussion to build Nieuw[er]Land.  One of the goals of the project is to break the precarious power relationship that normally exists between tenants and landlords, be they an individual or a corporation. In this regard, the idea of collective ownership is of central importance to Soweto. With Nieuw[er]Land they want to question and challenge notions of how ownership is expressed and perpetuated in the city. According to Selj, while initiatives like Soweto definitively break with some of the rules of the market, they do not, of course, change the system as such. These initiatives are ongoing processes, and it is necessary to see how they evolve. Nieuw[er]Land, replicating Soweto’s values and adding some more, aims to be a blueprint for a long-term collective and sustainable housing project. To keep up to date on Nieuw[er]Land’s project, check NieuwLand’s website: https://nieuwland.cc/   Illustration: pedro kastelijns