Recent articles
Issue #23 Published: 17-04-2019 // Written by: K.D.
Engels als verdringer of als voertuig van verdringing // English as a gentrifier or as a vehicle of exclusion
Dit artikel is een reactie op artikel in onze vorige krant. Links naar vorige artikelen staan onder het artikel. Koopwoningen in Amsterdam werden in 2018 voor een groot deel aan buitenlandse kopers verkocht. Een makelaar in het NRC van 18 oktober 2018: “Ik praat 70 tot 80 procent van de tijd Engels”, zegt Cornelisse.” Voor Nederlandse kopers zijn veel woningen te duur. Expats hebben belastingvoordelen die Nederlanders niet hebben, en omdat de huren zo hoog zijn is kopen voor hen voordeliger geworden dan huren.” Zo worden ‘Nederlandse’ kopers verdrongen door buitenlandse kopers, die meer kunnen betalen en de prijzen tot absurde hoogte opdrijven. Hele stukken van de stad, huizenblokken, hotels en kantoorpanden worden verkocht aan buitenlandse beleggers. En de verkopers, vaak Nederlanders, worden er rijker van. Grote delen van de binnenstad zijn door de toeristenindustrie overgenomen en Engelstalig geworden. Maar ook buiten de binnenstad kun je met de Nederlandse taal in steeds minder winkels,  cafés en restaurants terecht. Het praten van Engels in Amsterdam is en was een manier om iedereen die geen Nederlands spreekt mee te laten doen. Een soort van gastvrijheid. Engels als de inclusieve taal, waarbij iedereen – ook de Grieken, Spanjaarden, Polen en Chinezen - mee kan doen. In veel kraakpanden en grote delen van de culturele en alternatieve scene in Amsterdam is Engels al heel lang de voertaal. Mensen die geen Engels spreken worden zo uitgesloten. Gevolg: veel buitenlanders in Amsterdam gaan Engels leren. In menig kraakpand en alternatieve plek worden cursussen Engels gegeven. Met Engels kom je internationaal verder: Amsterdam als springplank voor de wereld. De Nederlandse taal werd daardoor iets van de inboorlingen, de mensen die geen internationaal netwerk hebben, geen culturele of intellectuele scholing hebben gehad, geen cursus Engels hebben gevolgd. Uitgesloten worden in je eigen stad doet pijn en maakt boos. Door de massale komst, zo sinds 2015, van rijke Engelstalige buitenlanders naar Amsterdam wordt deze botsing harder. Gecombineerd met de explosie van de toeristenindustrie en een kleinere explosie van Engelstalige studenten op de universiteiten ontstaat zo een soort omslag. Een omslag van een tweetalige stad naar een eentalige, Engelstalige stad. Het gevoel dat Amsterdam is overgenomen door de grote Amerikaanse kolonisator. In de vorige AA schreef Zeta Z. Moire over haar geboorteland: “In the vice grip of colonialism, millions were forced to choke up a language, through a slow culture violence. So that we even dream in English.” Op een subtiele, ‘geweldloze’ manier lijkt hetzelfde nu in Amsterdam te gebeuren. Natuurlijk heeft ze gelijk dat het Engels niet de oorzaak, niet de motor van de verdringing en gentrificatie is. Dat is de macht van het grote geld: de vrijheid van het kapitaal om met geld alles te kunnen kopen en naar zijn hand te zetten, ongeacht de Nederlandse, Amerikaanse, Engelse of Chinese achtergrond. Dus geen nostalgie naar het Nederlands of  de goede Nederlands taal tegenover de slechte Engelse taal zetten: dat slaat inderdaad nergens op. Maar zie wel in dat het Engels in Amsterdam vaak en steeds meer werkt als voertuig van uitsluiting, als de taal waarmee de stad verkocht wordt. Ook al gebeurt die uitverkoop soms ook nog in het Nederlands en werkt het Engels ook als taal om zoveel mogelijk mensen mee te laten doen. Laten we dus zoeken naar hoe je het verzet tegen dat grote geld kunt organiseren en hoe je hiervoor veel uit de geschiedenis van Mokum kunt halen: de traditie van verzet, opstand en rebellie. En hoe je de boosheid over het verdringen van het Nederlands kunt mobiliseren tegen de uitverkoop van de stad aan het internationale (Engelstalige) kapitaal. Helaas zet Zeta Mokum weg als een mythe, verzet tegen gentrificatie als conservatisme en nostalgie en stelt ze dat er in Mokum altijd al meerdere talen werden gesproken en je dus niet moet zeuren over het verdwijnen van het Nederlands. De Amsterdamse tegencultuur kan in mijn ogen alleen maar tweetalig zijn, open en internationaal, maar zal haar Nederlandse en Mokumse wortels moeten onderzoeken en steeds een eigen geluid moeten maken om niet op te gaan in de internationale eenheidsworst. Osdorp Posse – Origineel Amsterdams Het is de originele Amsterdamse taal  zonder bekakte `r` maar ouderwets normaal  Dus lul maar lekker slap als het om een erectie gaat  Hier in Amsterdam zegt iedereen je waar het op staat!    Artikel AA issue #020: amsterdamalternative.nl/articles/6909 Artikel AA issue #022:: amsterdamalternative.nl/articles/6654
Issue #23 Published: 16-04-2019 // Written by: Iris Kok
WOinActie: A follow-up
After the protest on the 14th of December, there were almost no news about it to be found except a small article in Dutch on the NOS news website, stating that there were no concrete results achieved but a national movement was founded and an invitation to speak with the minister of education, culture and science. It was disappointing to see that this protest was not taken seriously -  by not only the government, but also by the Dutch public and the media in general.    Ingrid van Engelshoven, who is the the minister of education, culture and science, has not responded officially during the protest, when we stood outside the building from the ministry and we waited for her to come out and accept the ‘red square’. This red square was offered to her to wear, since this is our sign. Not only because it stands as a symbol of the debt students are in, but also because the basisbeurs (the money students used to receive from the government and was turned into a gift if a students graduated within 10 years) from the studiefinanciering is now a loan - and not a gift anymore. Apparently, she reacted only after the protest, agreeing to let a meeting be planned. This meeting was a meeting planned with the organisation from WOinActie and other organisation that are behind the movement. This conversation between WOinActie and her has not led to any desired outcome. In fact, from the  11th until the 15th of March, there will be a whole week of protests against the budget cuts in the education system. This week of protest will end on Friday the 15th of March with a protest again in The Hague at the Malieveld. Everyone is welcome to join the protest, and bring along more people, so that we can make a statement against the Dutch Government. A big difference this time around will be, I hope, that this protest does get the attention and visibility it deserves. In addition to that, this time the protest is not only about WoinActie but also POinActie, focusing on the situation of teachers from primary schools, and VOinActie which is concerned with teachers from high schools. These three groups represent a much bigger movement from within the education-sector, and they all share the same problems and demands, which they will attempt to make heard during this planned week of protest in the Hague. Since there are more and more students attending schools and universities, funding gets tighter every year and we are still dealing with more and more budget cuts. To recap, the shared demands include an extra 4 billion Euros in investments for the education system on the whole, as well as the cancellation of the so-called ‘doelmatigheidskorting’, which is a measure to cut back the budget by 183 million Euros, starting from 2021. For the WoinActie protest week, its founding figure Rens Bod has already spoken about some of the plans for this week, such as the need to think about the ‘hotshot figures’, who will come to make speeches about their respective fields of research, explaining what they can or in fact cannot do in the future -  since there is not enough money for it.    You can still show your support, by signing the petition: https://actie.degoedezaak.org/petitions/stop-de-afbraak-van-het-hoger-onderwijs-2    Photo: Kim Pieper          
Issue #23 Published: 15-04-2019 // Written by: Altea Vaccaro
AAV = Amsterdam Alternative Video
Youtube Channel Amsterdam Alternative is now on YouTube – with a myriad of playlists featuring original AA content, and other material regarding squatting, politics, activism, arts, health and more. Here is a list of our current playlists, in no particular order: -Amsterdam Alternative productions -Squatting: National and International -Politics: National and international -Activism -Amsterdam related -Arts and culture -Climate and Environment -Documentaries -Health (Food, Meditation, Sports etc) -Philosophy -Technology -Sustainability, eco-friendly living Submit tips The playlists were launched last week - and currently have a minimal amount of videos, which is why we heartily encourage you to send us suggestions! If you have made or know of video content that should definitely be visible on our channel, then  let us know. Contact us via video@Amsterdamalternative.nl and don’t forget to include a link. Open call to video makers Our channel will not only be a curational platform for existing videos. Amsterdam Alternative is also beginning its journey into video making. We are on the lookout for artists, writers, thinkers and musicians who want to share their ideas with AA’s audience. We are looking for video contributions that aim to inspire people and operate within a radical, critical and rebellious sphere. We are interested in interviews, narrative or non-narrative works, short documentaries, and other experimental forms of visual storytelling, as long as they correlate with the themes tackled by Amsterdam Alternative. We aim to create works that do not dwell on nostalgia, but look towards the future and speculate on new ideas. If the description depicts you, activities you are involved in, and you are interested in collaborating with Amsterdam Alternative then contact us via: video(at)Amsterdamalternative.nl. A simple e-mail with what your idea would be for the video will be sufficient in order to begin discussing and realizing it.
Issue #23 Published: 11-04-2019 // Written by: Femke Ravensbergen
Van voornemen naar praktijk
Mei 2018. Het nieuwe stadsbestuur van GroenLinks, D66, PVDA en SP lanceren hun coalitieakkoord. In het akkoord onderstrepen ze de waarde van tegencultuur en stellen zij dat de veelbesproken rafelranden beschermd moeten worden. Een goed voornemen vonden we als organisatoren van de ADEV, de jaarlijkse undergroundparade door Amsterdam. Tijd om de politiek een duwtje de goeie richting in te geven en ze uit te leggen dat de stad en ook de rafelranden er niet beter op worden als je alle vrije plekken om zeep helpt. Nu de ADM is ontruimd onder dezelfde coalitie die de rafelranden wil beschermen, is het hoog tijd dat ze hun eigen voornemen serieus gaan nemen. Tijd voor een vrijplaatsenakkoord. Dat heet binnenkort ‘Vrije Ruimte Akkoord’ overigens, al ligt dat wat minder makkelijk in de mond. Het vrijplaatsenakkoord, dat dus binnenkort Vrije Ruimte Akkoord heet, heeft twee doelen: erkennen van bestaande vrijplaatsen en het mogelijk maken van nieuwe vrijplaatsen. Vrijplaatsen die we inmiddels ook Vrije Experimentele Ruimte noemen, of Vrije Duurzame Ruimte, of Vrije Innovatieve Ruimte, al naar gelang de focus van de Vrije Ruimte. Maar terug naar het vrijplaatsenakkoord. Simpelweg gaat het over twee dingen, het leegstandsbeleid van de gemeente Amsterdam moet anders: geen ontruiming voor anti-kraak en de gemeente moet het goede voorbeeld geven door haar eigen vastgoed maatschappelijk in te vullen, ook als dit tijdelijk is. Als tweede: om nieuwe plekken te laten ontstaan moet de gemeente ervoor zorgen dat er lege ruimte is voor initiatieven van burgers. Niet door iets te doen, maar door juist niks te doen. Door pakweg 5 of 10% van nieuw te ontwikkelen gebieden niet in te vullen. Dat kan grond zijn, maar ook een oude fabrieksloods die niet meer gebruikt wordt. Dus niet verkopen en geen wedstrijden wie-het-mooiste-plan-heeft, gewoon leeg laten en de invulling overlaten aan de nieuwe gebruikers van het gebied. Zogenaamde ‘transformatiegebieden’ zoals de Minervahaven, het Cornelis Douwesterrein en oude industriegebieden binnen de stad zoals het Hamerkwartier in Noord, zijn hier heel geschikt voor. In het akkoord opperen we nog meer ideeën. Die kun je binnenkort lezen op vrijplaatsen.nu. Het vrijplaatsenakkoord ligt inmiddels op tafel bij GroenLinks. Zij willen dit wel, al wordt er nog wat geaarzeld over hoe al deze voorstellen in de raad te brengen. Zo gaat het akkoord over verschillende portefeuilles: Algemene Zaken, Ruimtelijke Ordening en Kunst & Cultuur. We blijven nog even lobbyen dus. Ondertussen praten we met verschillende vrijplaatsers over hun ideeën om meer ruimte te creëren voor initiatieven in de Vrije Ruimte. Heb je een goed idee? Of heb je contacten die kunnen helpen? Schroom niet om ons te mailen: contact(at)vrijplaatsen.nu. Website Illustration: Stan Gajewski
Issue #23 Published: 09-04-2019 // Written by: Katie Clarke
Free Vegan tour // #justpaywithyoursoul
She is an eel and the murky waters of Amsterdam are her home. Minding her own business, she is suffocated around the middle. What does she feel? All in the name of sport, many a Eel found themselves ascended above a canal, gripped an arm widths away from a boat, pawned as they await a painful tug. Palingtrekken or eel-pulling is the name of an old-age Dutch pastime that saw an eel dangled above a canal as hopefuls would leep to grapple she or he. (Female eels can be recognised by their beautiful long backbones that support millions of unfertilized eggs, whilst male Eels are much smaller.) This sport was often comical because many participants would lose their balance and land head over heels in the water. As a “cruel popular entertainment” - the demise of Palingtrekken came in 1886. Police intervened to stop a crowd playing the sport in the district of Jordaan, with reason that it was cruel to the Eels. For what was most likely, the icing on the cake of a terrible day, participants disagreed to conform with the police orders and a riot erupted that saw 26 people killed. The epicentre for vegan collective action /or better yet / connective action - Amsterdam has remarkably been forward animal rights since the 1800’s. Garish marijuana shops and bright red lights drape the canal rings, and non-human animals given a voice. Connective action best describes activism within the information age; a dynamic communication sphere, often mediated through third-parties or actors. Vegan activism in Amsterdam is taking digital grassroot steps in collaboration with big actors such like Facebook, Twitter, and Instagram. They offer speedy organisation and easy access to an audience, in a trade-off for browsing data. Connective action can fall victim to ‘clicktivism’ or clicks that give her a feeling of self-fulfilment, without making any political waves towards change. ‘Clicktivism’ propels a movement into a trendy, self-absorbed, yogi yogi, joy ride, as opposed to a movement with a strong voice. With trends having a tendency to plummet after the height of buzz, it is important to take notice for how supporting global actors, Facebook, Twitter, and Instagram are stilting activist waves within the local vegan movement. VeganAmsterdam.org: Journalist @Vegan_Amsterdam Reimagining Amsterdam as a city forward animal liberation - VeganAmsterdam.org is the cartographer of the grassroots movement. As an independent news source, there is useful information regarding local protests, highlights about local vegan businesses, dates and times for screenings of cult documentaries, and buzz around new vegan products. Vegan Amsterdam collaborates with activists to hold vegan festivals in Amsterdam, produce original video content Eg. the short doc that follows the Animal Ambulance Amsterdam, and is collaborating with vegan artists to start an online winkel that sells hot vegan T’s. Vegan Amsterdam operates across Facebook, Twitter and Instagram to have vegan presence in each digital space. Anonymous for the Voiceless or AV: Actor @ anonymousforthevoiceless The inanimate V-for-Vendetta masks are placed over the faces of AV as they take to the streets, occupy style, to project violent images of animal slaughter to the passerbyers of Dam square. ‘Cube of Truth’ is the name given to a street protest that has found its way to the Netherlands, armed with flat screens and mov. downloads, shoulder to shoulder, back to back, projecting explicit footage of pigs being tortured, and male chicks being thrown into choppers. AV hope to offend people in their tracks and get them to think twice before devouring their next royale with cheese. The Facebook continues to stilt AV’s organisation and helps to globalise their concept. ‘Cube of Truth’ originally began in Australia and is now ongoing in many cities across Europe. Melinda Hegedus: Artivist @ MemeMemeLinda Laughter can often mask the tears of a vegan, as ‘artivist’ Hegedus illustrates through her explicit vegan pop art. Namely she identifies as an ‘artivist’ because she fights oppression through a colorful and persuasive medium. Cognitive dissonance leaks from her illustrations, as the bright colors, and anthropomorphism, allows the viewer to put themselves in the shoes of an enslaved cow. Her art can be found on Facebook and Instagram, as well as hanging on the walls of the homes of vegan art lovers. Social media actors help this local artists support herself financially by sharing a link to her online shop. Het Fort van Sjakoo: Bookshop @ sjakoo To think like an anarchist, one must first read all about the anarchy. Amsterdam’s anarchist bookshop Het Fort van Sjakoo has sections and shelves devoted to animal rights in philosophy, activism, and history. Vegan cookbooks litter the shelves whilst bookworms smell the spines and have hardback orgies over the authenticity of real paper. Alive and running, volunteers have kept this bookshop open since 1977. It aims to support those with alternate political perspectives with the power of written word. Het Fort van Sjakoo mostly rejects new media, although remains connective through an old-skool web directory that lists independent magazines, with web-links to each. De Muiterij: Free Space @ demuiterij.bajesdorp The concept is - no concept at all. De Muiterij is an autonomous collective that curates grounded environments as to empower and liberate sustainable creativity. Behind the scenes at vegan hotspots across Amsterdam, the chef game blossoms. Every tuesday this talent comes together at De Muiterij to produce a three course vegan voku from unwanted local farm produce. Challenged by the unknown food supply, the menu is every-changing, but always top quality. This donation based evening brings music to the ears of vegans, and cheek to cheek smiles to their stomachs. Mr. & Mrs. Watson: Business @ watsonfoodbar Whichever way you slice it, the Watson ‘cheese’ is taking Amsterdam by storm. PETA award winners, the quintessential restaurant Mr. & Mrs. Watson have managed to eradicate the FOMC (fear of missing cheese) with cashew nut goodness. Currently under development, Mr. & Mrs. Watson are branching out to produce quality vegan cheese on a larger scale, with whispers of a Watson ‘cheese’ food truck soon to be hitting the Dutch open road. The Netherlands has a long-standing culture of cheese expertise, and paving the way into the cruelty-free reformation is namely the plant-powered company Mr. & Mrs. Watson.