Het op de Ringweg te sluiten huwelijk door het Amsterdams Ballongezelschap
Amsterdam wordt al eeuwenlang liefdevol bezongen en gepersonifieerd als vrouw verbeeld. Als Amsterdamse Stedemaagd siert ze niet alleen de ingang van de Oudemanhuispoort aan de Kloveniersburgwal, waar zij, op de hoorn des overvloeds gezeten, de armen voedt. Ze is ook te zien op het timpaan aan de achterzijde van het oude stadhuis op de Dam, als heerseres, met een wereldbol onder haar voeten. Bekendst is waarschijnlijk het in Engelse stijl opgetrokken beeld bij de ingang van het Vondelpark aan de Stadhouderskade, waar zij het Amsterdamse wapenschild vasthoudt. De Stedemaagd was en is Amsterdam, zoals Minerva dat voor Rome en Pallas Athena voor Athene was en is. Onder haar beschermende paraplu is Amsterdam inmiddels uitgegroeid tot een ‘Métropolis’: ‘metēr’ is Grieks voor moeder en ‘pólis’ voor stad. Metropool, letterlijk moederstad dus.
Op 21 juni op de Ringweg, ter viering van het 750-jarig bestaan van Amsterdam, presenteert het Amsterdams Ballongezelschap een wagenspel dat deels aan het beeld van de stad als vrouw is gewijd. Er is natuurlijk veel meer te beleven. De in Ruigoord genestelde harde kern van de zachte luchtvaart houdt er een bellenblaas- en vliegermanifestatie en uiteraard zal ook een ballon met psilist het hemelruim bestormen. Aansluitend is er o.a. een vliegerworkshop en traditiegetrouw zullen op het podium voor de Luchtbus optredens zijn van de Ruigoord Rebels en diverse aan Ruigoord gelieerde bands en dichters. Je kunt ook plukjes haar toevoegen aan een DNA-totem of met de rattenvanger meelopen. En dan is er ook nog een processie ter ere van het huwelijk tussen Klaas en Geertrui. Over dat laatste hier meer, want het verdient enige uitleg.
In de jaren 1960 was de kreet ‘Klaas Komt’ op tientallen reclameborden en muren te lezen. Provo-oprichter Jasper Grootveld doelde hiermee op een zekere heilige, wiens feestdag begin december wordt gevierd en die tevens schutspatroon is van heel wat steden, waaronder Amsterdam. Jasper Grootveld indachtig noemen we hem gewoon Klaas en steken we hem voor deze gelegenheid in feestelijke kledij. Klaas komt dus. Hetzelfde geldt voor zijn Geertrui, gemodelleerd naar Sint Geertruida, de patrones van Ruigoord. De twee aan elkaar gewaagde geliefden zullen op deze dag in hetzelfde bootje zitten en in het echt in de echt worden verbonden. In het bootje zit ook een bruidsmeisje dat ‘Vrijheid van Uiting’ heet. Zij is de conceptuele vondeling van Mamma Mokum alias De Koningin van de Waterring, die als ‘Vrijheid’ door het leven zal gaan en als adoptief, nadat de voornoemde huwelijksplechtigheid plechtig is afgesloten, door haar aan Klaas en Geertrui wordt toevertrouwd. Geertrui is klein en Klaas is groot en ze staan als een David en Goliath symbool voor de kleine culturele en de grote stedelijke ruimte. Ruimten waar kindlief Vrijheid van Uiting leeft.
Het huwelijksbootje wordt voortgetrokken door ratten en leeuwen. Ratten worden traditioneel weergegeven op de staf van Sint Geertruida en leeuwen zijn traditioneel de dragers van het wapen van Amsterdam. Achter het bootje wandelen Het Lieverdje en de Reus van Spaarnwoude als respectievelijke getuigen van Klaas en Geertrui. De reus is o.a. bekend uit Vondels Gijsbrecht van Amstel, waarin hij, als aanvoerder der Kennemerlanders en Waterlanders, Amsterdam bestormt, maar in wezen is hij een goedaardig wezen die het Amsterdamse nooit kwaad heeft gedaan.
Na aankomst van het huwelijksbootje bij de Luchtbus houdt Jan Klaassen, wethouder van de Kleinburgerlijke Stand een openingsspeech. Daarna neemt de Koningin van de Waterring het woord en laat het echtpaar op het hoofd van haar vondeling plechtig zweren, dat ter meerdere eer en glorie van Groot-Amsterdam - en daar komt-ie - alle vrije havens, ongeacht de vorm, in de ether, in de sfeer, boven en onder water, in en door de lucht, op en in het land te ondersteunen in alles wat daar gebeurt.