PVV wint verkiezingen
Er breken harde tijden aan

De verkiezingen voor de Tweede Kamer van 22 november 2023 werden door de PVV gewonnen: zij werd met 37 van de 150 zetels de grootste partij. Behoorlijk rampzalig, want de PVV staat voor islamofobie, vreemdelingenhaat, hetze, nationalisme en conservatisme. 
Groot feest voor Poetin, Trump, Le Pen, Orban en Netanyahu. 

PVV heeft de macht?
Gelukkig niet. Ze is weliswaar de grootste partij geworden, maar in Nederland geldt bij de regeringsvorming niet het principe van ‘the winner takes it all’. In het verleden is het vaker voorgekomen dat de grootste partij niet in de regering kwam. 

Weg met de grondwet, de rechtstaat, mensenrechten en democratie
Het programma van de PVV is duidelijk: ze verwerpen de principes van de rechtstaat (principes als: iedereen gelijk behandelen, scheiding van de machten – regering, 2e kamer, 1e kamer, rechtelijke macht, controle en verantwoording) de grondwet, humanitaire waarden, internationale verdragen en democratische principes. 
‘Voorlopig’ zet Wilders zijn programma in de ijskast, om zo een regering onder zijn leiding te kunnen vormen. Ondertussen voert hij zijn hetze tegen asielzoekers, met steun van VVD, NSC en BBB door. 

‘Voorlopig’ zet Wilders zijn programma in de ijskast, om zo een regering onder zijn leiding te kunnen vormen. 

Rechtse partijen kruipen door het stof voor Wilders
Geert Wilders hoefde niets te doen om de grootste partij te worden. De VVD liet het kabinet Rutte IV vallen op de ‘spreidingswet’, het voorstel van VVD-staatssecretaris Eric v/d Burg om gemeenten te verplichten om asielzoekers met een verblijfsstatus op te vangen. Daarmee was de toon van vreemdelingenhaat gezet. De NSC ging er nog eens overheen door in de verkiezingscampagne de beperking van migratie tot hoofdonderwerp te maken. Waarmee ze de PVV, kampioen vreemdelingenhaat, tot ‘gewone’ partij maakten en de verkiezingswinst bezorgden. Vervolgens weten VVD, NSC en BBB niet hoe ze genoeg door het stof kunnen gaan om Wilders te pleasen. Zo ontstond in feite in de 2e week van december al een kabinet Wilders 1 toen de VVD een motie tegen het demissionaire kabinet Rutte IV indiende. Ook weer met als aanleiding: de spreidingswet. Kennelijk is de mensonterende situatie van asielzoekers nog niet erg genoeg. In veel opzichten was de motie absurd want een hele reeks principes van de rechtstaat werden aan de laars gelapt, opgeroepen wordt uit internationale verdragen te stappen en aanpassing van de grondwet op de agenda gezet. Kortom, het PVV programma wordt al uitgevoerd nog voor er officieel een kabinet Wilders is. 
Als klap op de vuurpijl werd PVV-er Martin Bosman, een groot voorstander van de apartheid zoals die in Zuid-Afrika was, en vrij openlijk racist, door de rechtse meerderheid tot voorzitter van de Tweede Kamer gekozen. 

PVV: sociaal of vreemdelingenhaat?
Net als Pim Fortuyn destijds werpt Wilders zich op als redder van de verzorgingsstaat.
Maar terwijl Fortuyn een brede verzorgingsstaat voor ogen had komt Wilders niet verder dan het meer sociaal maken van delen van de volkshuisvesting en de (gezondheids)zorg. 
Belangrijk, maar veel te mager. 
Erger nog: Wilders wil juist delen van de verzorgingsstaat verder afbreken: hij wil mensen die van een uitkering afhankelijk zijn harder gaan aanpakken door een zeer strenge fraude-aanpak te organiseren. Niet zo gek, want Wilders was de mede-aanjager van de grote Toeslagen affaire, waarbij 10.000-den gezinnen ten gronde zijn gericht. Hij eiste, gesteund door een Telegraaf hetze, een zero-tolerance beleid voor mensen met een Kinderopvang-toeslag die misschien fraude pleegden. 
Hij kreeg zijn zin en zelden werd een groep mensen met een laag inkomen zo hard genaaid. 

Wilders was de mede-aanjager van de grote Toeslagen affaire, waarbij 10.000-den gezinnen ten gronde zijn gericht.

Gelukkig hadden we Omtzigt die onthulde hoe de regering van VVD-PvdA-D66 dit op een bijna misdadige manier uitvoerde. En nu dreigt diezelfde Omtzigt akkoord te gaan met de keiharde fraude-aanpak van uitkeringsgerechtigden die Wilders eist….
De kampioen van de vreemdelingenhaat (“minder, minder, minder”) kon een sociaal gezicht opzetten, terwijl de andere rechtse partijen zijn hoofdonderwerp, vreemdelingenhaat, goed verkochten.
Of de PVV in staat is om een serieus sociaal-economisch programma te realiseren is zeer de vraag. Of wil ze dat niet echt en is het vooral een alibi is voor chaos, angst en haat; de Trump-cocktail? 

Waarom stemmen mensen PVV?
Omdat ze een pesthekel aan Rutte hebben.
Omdat ze elke regering en de elite van politiek, cultuur en bedrijfsleven haten.
Omdat ze bang zijn voor de islam.
Omdat ze vinden dat Nederland geen asielzoekers / vluchtelingen meer moet opvangen.
Omdat ze vinden dat er te veel migranten zijn.
Omdat ze bang zijn voor niet-witte mensen.
Omdat ze vinden dat buitenlanders niet meer in Nederland mogen werken en wonen.
Omdat ze vreemdelingen haten.
Omdat ze uit de EU willen, weer echte grenzen om Nederland en een eigen munt.
Omdat ze lekker willen fokken.
Omdat ze bang zijn voor de toekomst. 
En terug willen naar Nederland, van toen het nog allemaal ‘goed’ was. 

En links?
De woede en boosheid over 4 kabinetten Rutte konden zich niet op een linkse manier uiten; er was slechts ‘braaf links‘. Een aansprekend radicaal links alternatief voor Rutte was er niet.  Een perspectief om uit deze politieke ellende te komen; een radicaal humanistisch, solidair, collectief, anti-kapitalistisch perspectief dat brede lagen van de bevolking aanspreekt. Waarin voor racisme en vreemdelingenhaat geen plaats is. 
Waarbij de woede en onvrede van de bevolking serieus genomen wordt, niet meteen in een hokje wordt gezet. Radicale aanklachten tegen de groeiende armoede en rijkdom, de onzekerheid, de miljarden fossiele subsidies, de energie armoede, de woningnood en de gezondheidszorg. En oplossingen die aanspreken: mega investeringen in isolatie van huurwoningen, gratis openbaar vervoer (voor mensen met een laag inkomen), onteigen de huisjesmelkers, stop de absurde marktwerking in de zorg, werkgevers en uitzendbureau’s die arbeidsmigranten uitbuiten direct arresteren. En ga zo maar door. 
Maar de woede gaat niet alleen over concrete onderwerpen, het gaat vaak veel meer over het gevoel niet serieus genomen te worden, over de taal van de (links-liberale en rechts-liberale) elite die het altijd beter weet en ons gaat vertellen wat we moeten doen. Fuck it!
Een heldere taal is nodig, duidelijk maar ook bescheiden, vol woede, empathie en levenslust.

Politieke strijd is aanvallen en verdedigen
Het zal ook moeten gaan over hoe wij ons teweer gaan stellen tegen de afbraak, intimidatie en bedreigingen die waarschijnlijk vanuit de grootste partij van Nederland op ons afkomen. En niet alleen op ons, maar vooral op de armste en kwetsbaarste groepen in de samenleving. 

Er breken harde tijden aan