Een muzikale held
Toen ik op zaterdag 10 september nieuws hoorde over over het terugtrekken van de Russen bij Izjoem dacht ik ineens… Oh mijn god, het is inderdaad nog steeds oorlog… Ik schaamde me er een beetje voor omdat ik merkte dat ik een beetje ‘oorlognieuwsmoe’ was geworden. Want hoe kan het toch zijn dat zoiets nog steeds gaande is, nog geen 2700 kilometer bij mij vandaan. Op de een of andere manier besloot ik dat ongemakkelijke gevoel om te zetten in muziek, iets waar ik vrijwel elke avond mee bezig ben. Soms als je componeert, weet je gewoon dat het klopt, dat het goed is. Ik had dat gevoel meteen met de piano melodie die ik die avond componeerde. Het klonk krachtig, en er straalde vertrouwen in door. Ik voelde op de een of andere manier dat deze melodie met die oorlog te maken had en besloot deze dan ook aan de onbreekbaarheid van het Ukraïnse volk op te dragen.
Het toeval treft dat ik al jaren samenwerk met Volodymyr, een zeer getalenteerd musicus uit Ukraine. Hij werkt soms partijen voor me uit of componeert iets helemaal ‘from scratch’. Uiteraard zou ik juist hem willen vragen dit stuk uit te werken, vooral nu ik besloten had het aan zijn kameraden op te dragen. Nadat Volodymyr ja zei om me te helpen, vroeg hij mij om extra tijd en als reden gaf hij aan “war takes a lot of time”… Maar dat was nou net waarom ik dit stuk geschreven had! Omdat anderhalf jaar, anderhalf jaar te lang was! Ik zei ‘stuur eens een foto’ en hij stuurde me de bovenstaande foto. Deze raakte me enorm. Daar zat mijn vriend muzikant Volodymyr met de laptop voor zijn neus ‘mijn’ muziek te bewerken, met een groot geweer in zijn handen. Het gevoel dat me bekroop toen ik de foto voor de eerste keer zag, vind ik nog steeds moeilijk uit te leggen. Het enige wat ik dacht was ‘Wat een held’…. In de tussentijd vroeg hij me voor de tweede keer om extra tijd omdat hij overgeplaatst werd naar Donetsk. Ik voelde wederom hoe ernstig de situatie in Ukraine nog steeds is en ik besloot hem te vragen of ik de door hem verzonden foto mocht gebruiken als single cover, waarop hij ja zei. Het stuk noemde ik NEZLAMNIST wat onoverwinnelijkheid/onbreekbaarheid in het Ukraïns betekent. Het bleef maar in mijn hoofd hangen, wat voor held ik hem eigenlijk vond…. De volgende dag vroeg ik of ik het stuk speciaal aan hem mocht opdragen, waarop hij zei; ‘No thank you. With this, we nullify the merits of the real heroes. And I’m not one of them’.
Voor mij is Volodymyr een echte hero.
Samen met het volk van de Ukraine, waar ik uiteindelijk Nezlamnist aan opdraag.
Luister de track op Spotify // Soundcloud