Issue #028 Published: 24-02-2020 // Written by: Bart Stuart

Vrije ruimte - een vrijbrief voor nog meer kapitalistische nonsens of ruimte voor het onbekende?

Heel veel alternatieve plekken staan onder druk en verdwijnen door simpelweg te hoge grondprijzen. De stad eist deze ruimte op om uit te breiden en of vol te bouwen. Ten koste van de tegencultuur, denk dan aan ADM, Rijkshemelvaart, Lutkemeer, etc. Het stadsbestuur schreef eerder in het coalitie akkoord hoe belangrijk het is om rafelranden te beschermen. Afgelopen jaar is er daarom binnen de gemeente een nieuw beleid in de maak: Het vrije ruimte beleid. Hieruit klinkt hoop dat er een tegenbeweging op gang komt.

Met grond veranker je allerlei functies en activiteiten in de stad. Grond is echter ook het verdienmodel. Dat lijkt nu de keerzijde te zijn van het ‘succes’ van de stad. Alles wat geld in het laadje brengt heeft voorrang. Daarmee is ‘money’ effectief ‘the planner’ geworden. Natuurlijk… mensen moeten wonen maar grond is er toch voor alle soorten mensen en activiteiten?
Deze Amsterdamse koopmansgeest moet weer terug in de fles, om de ‘sociale’ en zorgzame stad enigszins te behouden. Vroeger lag er in de kraam van de koopman specerijen, textiel en haring. Nu is de ruimte van de stad zelf de handelswaar geworden. Kanibalisme is het eten van mensenvlees. Hoe noem je een stad die zichzelf opeet?

Hoopvolle verwachting naar het onbekende.
Met vrijeruimte kan Amsterdam breken met de traditie dat de stad te koop is voor de hoogste bieder….maar gaat dat ook gebeuren? Het nieuwe vrijeruimte beleid zou diverse groepen mensen op allerlei plekken in de stad ruimte moeten geven voor een stad die we nog niet kennen. Zonder daar als gemeente marktprijzen voor te rekenen, simpelweg omdat de grond al van de gemeente en daarmee van de samenleving is. Wat gaat er dan gebeuren? Ik ben erg nieuwsgierig naar deze nieuwe, onbekende stad.