Issue #024 Published: 03-05-2019 // Written by: B.W. van Wonderen

Een jaar verder en wat is het stil op het stadhuis

In mei 2018 begon het nieuwe stadsbestuur. Een coalitie van enkele linkse en groene partijen, onder leiding van GroenLinks, die “een nieuwe lente” zou brengen.

We zijn nu een jaar verder en kunnen de eerste balans opmaken. Hoofdconclusie: er is nog bar weinig veranderd en de optimistische sfeer van nieuwe mogelijkheden is vervlogen.

Heel veel is aangekondigd, maar (nog?) niet gerealiseerd: de verkoop van sociale huurwoningen gaat nog steeds door; speculanten kunnen nog steeds huizen kopen zonder er zelf te gaan wonen; ongedocumenteerden staan nog op straat; rafelranden worden niet beschermd; broedplaatsen zijn niet permanent gemaakt. Enzovoorts enzoverder.

Amsterdam is uniek vanwege haar lange traditie van tegencultuur. De stad ontwikkelt zich en daardoor komt deze cultuur onder druk te staan. Daarom beschermen we rafelranden. (Uit: Program Akkoord mei 2018, p. 63)

Prachtig, zo’n zin, je zou er bijna tranen van in je ogen krijgen. In de praktijk blijkt het een loze kreet. Wethouder Kock zei tegen de ADM dat rafelranden in Amsterdam niet meer kunnen en dat ze maar naar Almere moeten gaan. Valt die wethouder niet onder B&W of is deze tekst fake?

Veel verwachtingen zijn niet waargemaakt: de ontruiming van de ADM is door dit B&W gewoon doorgezet, krakers worden nog net zo snel ontruimd, en de ecologische boerderij Boterbloem in de Lutkemeerpolder nog steeds wijken voor een bedrijfsterrein. Ondertussen worden huiseigenaren verder gesteund door het afschaffen van de erfpacht. In december 2018 trok dit B&W zelfs 100 miljoen euro extra voor huiseigenaren uit om ze goedkoper hun erfpacht te laten afkopen.

Hebben ze de macht van het geld aangepakt?
Was het maar waar, het is alleen maar erger geworden: rijke buitenlanders kopen nog massaler de koophuizen op dan toen dit stadsbestuur begon. Buitenlandse beleggers zien Amsterdam nog steeds als een luilekkerland waar ze enorme winsten kunnen binnenhalen. Dure hotels springen nog steeds als paddestoelen uit de grond; bijna elke week wel een. Peperdure appartementen voor de rijksten der aarde worden opgeleverd en in aanbouw genomen.

Op een paar punten is een breuk met het vorige bestuur gemaakt: bijna direct is de verkoop van gemeentelijke panden stopgezet; er is opvang van ongedocumenteerden voorbereid  (maar nog niet uitgevoerd); en de kolencentrale Hemweg gaat volgend jaar sluiten. De vraag is of het vorige bestuur dat ook niet gedaan zou hebben.
Anders geformuleerd:
komt er nog wat van,

wanneer wordt het nu eens echt lente?