Recent articles
Issue #016 Published: 15-02-2018 // Written by:
De ‘nacht voor de nacht’ een platform voor de nachtcultuur van Amsterdam
Op 24 februari vindt de ‘Nacht voor de nacht’ plaats en wordt de nieuwe nachtburgemester gekozen. AA sprak met Ella Overkleeft over deze avond en de activiteiten van Stichting N8BM A’dam. De nacht voor de nacht wordt georganiseerd door de Stichting N8BM A’dam. Kun je kort uitleggen wat die stichting doet? Stichting N8BM A’dam is opgericht in 2014 en zet zich in voor een veilig, divers en creatief nachtleven. De onafhankelijke stichting is de schakel tussen de gemeente, ondernemers, bewoners en bezoekers van de stad. We geven gevraagd en ongevraagd advies. Wij signaleren trends en ontwikkelingen in het nachtleven en organiseren bijeenkomsten en evenementen ter stimulatie van de dialoog. Daarnaast zetten wij onderwerpen op de politieke agenda om echt verandering teweeg kunnen brengen. Mirik Milan is sinds 2012 nachtburgemeester van de stad en ik ben er in 2013 bij gekomen. In 2014 hebben we samen de stichting opgericht en sindsdien zitten we beide in het dagelijks bestuur. De stichting is opgericht om het nachtburgemeesterschap te professionaliseren en daadwerkelijk invloed uit te kunnen oefenen. De stichting bestaat uit een dagelijks bestuur, raad van toezicht en nachtraad. Daarbij hebben we ook een Club van 100 opgericht. Alle clubs die meedoen aan de ‘Nacht voor de Nacht’ zijn hier lid van, maar een ieder die affiniteit heeft met het nachtleven kan zich hiervoor aanmelden. Het is de backbone van stichting, financieel en qua netwerk.  Er wordt 24 februari een nieuwe nachtburgemeester gekozen. Hoe gaat dat in zijn werk? Ja klopt, die zullen plaatsvinden in de Marktkantine. Alles hierover staat op onze website, we zijn hier heel transparant over. Wat is de taak van de nachtburgemeester? Het gaat vooral om signaleren, verbinden en agenderen. Het nachtleven heeft vaak een slecht imago, men ziet alleen maar de risico’s en lasten. Met name vanuit de gemeente berust er vaak een stigma op de nacht. Gelukkig is er vooruitgang, mede door wijlen Van der Laan, die wel begreep hoe belangrijk de nacht voor een stad is. Als nachtburgemeester is het je taak om de positieve kanten en kansen van het nachtleven uit te lichten en te delen met mensen. Het nachtleven is meer dan alleen maar dansen en drinken, daarom spreken wij ook over ‘nachtcultuur’. In de nacht wordt gebroken met alledaagse conventies, denken mensen in mogelijkheden en daardoor is er ruimte voor creativiteit. Het nachtleven is vaak een voorloper, waar de dag nog veel van kan leren. De meeste van onze lezers zullen de nachtburgemeester associëren met het commerciële uitgaanscircuit en niet met de alternatieve non-profit plekken die bij Amsterdam Alternative zijn aangesloten, is dat terecht?  Nee dat vind ik niet. Het nachtleven van Amsterdam bestaat uit verschillende scenes en wij zijn er voor iedereen. Wij maken onderdeel uit van een Europees project genaamd ‘Enter The Void’ dat zich inzet voor het gebruik van urban space voor underground jongeren en subcultuur. Hiervoor zijn wij op grote schaal bezig met het gentrification vraagstuk dat in alle westerse steden speelt. In het buitenland leren wij over hoe andere steden omgaan met deze problematiek. Ook hebben we onlangs een event (in Sexyland) georganiseerd voor meer experiment in de stad. Er waren verschillende groepen jongeren en politici aanwezig om mee te praten.  Ook zat ik onlangs in een panel over het behoud van de NDSM, en heb ik binnenkort een afspraak met een projectontwikkelaar daar. Zo zijn we altijd bezig om te zien waar er mogelijkheden liggen in de stad en waar we invloed op kunnen uitoefenen. Wij vinden het heel erg belangrijk dat er laagdrempelige, vrije plekken blijven bestaan in de stad.  In hoeverre is de alternatieve scene gebaat bij een nachtburgemeester en de stichting N8BM?  Wij geloven dat elke scene gebaat is bij een nachtburgemeester. Maar de tijd is beperkt en er zijn honderden thema’s waar je je mee bezig zou kunnen houden. Daarom is het belangrijk dat mensen van zich laten horen, wat willen zij op de agenda zetten van de nachtburgemeester? Kijk naar de gewone burgemeester die houd ook rekening met de behoeften van de inwoners van de stad. Bottom-up citymaking is volgens ons erg belangrijk. Wij hebben inmiddels een groot netwerk opgebouwd en kunnen de stem versterken van een ieder die dat wil. Wat vinden jullie van de alternatieve scene in Amsterdam? Wij vinden dat deze best wat groter mag groeien. Amsterdam heeft de neiging om zich als monocultuur te ontwikkelen. Dit is niet per se alleen gaande in het nachtleven, het is onderdeel van een grotere sociaal-maatschappelijke ontwikkeling. Wij supporten alle DIY initiatieven. Deze initiatieven zijn belangrijk voor de stad en laten aan jongeren zien dat het ook anders kan. Wij zijn nauw betrokken bij de ontwikkeling van het nieuwe evenementenbeleid voor Amsterdam. Hier pleiten wij voor meer aanwas van onderaf. Biedt ruimte voor alternatieve projecten en niet alleen aan de grote reuzen.  Wat vinden jullie van het toenemende toerisme en gentrificatie in Amsterdam? Wat heeft dat op de langere termijn voor effect op de zogenaamde ‘creatieve’ stad? Wij geloven dat culturele diversiteit goed is voor sociale inclusiviteit. Ik maak me persoonlijk zorgen over het ontstaan van een monocultuur, waarin verdraagzaamheid richting anderen ver te zoeken is. Wat betreft het toerisme geloven wij dat sustainable tourisme, kwalitatief toerisme beter is voor een stad, geen consumentisme. Een gemeente zou zich hier op kunnen focussen door het beleid aan te scherpen. Meer geëngageerde bezoekers levert een ander soort dynamiek op tussen de inwoners en bezoekers van een stad. Met onze stichting focussen we daarom altijd op kwaliteit. Een club met eigen programmeur is bijvoorbeeld van meer waarde voor de stad dan een verhuurschuur. Dus waar geef je gezien de beperkte ruimte de voorkeur aan? Dat soort dingen moet je je als gemeente afvragen.  Wat heeft het gebrek aan vrijplaatsen en autonome zones voor effect op Amsterdam? We stonden ooit bekend om het liberale ruimdenkende karakter maar dat brokkelt steeds verder af. We worden steeds bureaucratischer en conservatiever. Diversiteit veranderd langzaam maar zeker in een saaie monocultuur. Is dat niet zorgelijk?  Ja dit is zorgelijk. Als nachtburgemeester (lees onafhankelijke stichting) heb je de mogelijkheid om de luis in de pels van de gemeente te zijn, tegen het beleid in te gaan en zaken als autonome zones op de kaart te zetten. Ik was laatst nog te gast op ADM dus de connecties zijn er zeker. Wij proberen met alle betrokkenen de dialoog aan te gaan. Volgens ons is een dialoog nodig om tot resultaten te komen. Wij verbinden partijen met elkaar, zodat men samen sterker kan zijn. Wat ik gemerkt heb is dat voorstanders van vrijplaatsen in de stad nogal gefragmenteerd zijn en los van elkaar actie voeren. Ik geloof dat dit sterker en georganiseerder kan. Fair city is bijvoorbeeld een mooi initiatief en volgens mij groeit die organisatie flink. Dat zegt dat het de mensen bezig houdt en zorgen baart. Daarom heb ik ook wel vertrouwen in een tegenbeweging. Het lijkt vaak alsof de politiek geen lange termijn visie heeft en vooral bezig is met het scoren op korte termijn. Doordat alles steeds duurder wordt en er straks geen plekken meer zijn waar jong talent zich kan ontwikkelen en kan experimenteren verdwijnt er steeds meer creativiteit en diversiteit uit de stad. Denken jullie hier ook over na? Zeker, en op verschillende vlakken zetten wij ons hier voor in. Wij zijn bijvoorbeeld bezig met een project voor etnische inclusiviteit tijdens uitgaan, want er wordt nog steeds gediscrimineerd. Het nachtleven is vaak niet anders dan de dag, maar er is gelukkig meer plek voor experiment en progressiviteit dus daar moeten we gebruik van maken om verandering teweeg te brengen. Er zouden wat ons betreft ook meer kleine clubs met 24 uurs vergunning moeten komen. Plekken die toegankelijk zijn en waar experiment mogelijk is. Zijn er dingen die jullie missen in het Amsterdamse uitgaansleven? Of dingen die radicaal anders zouden moeten? Ja, het nachtleven is teveel gesegregeerd. Inclusiviteit is een heel belangrijk thema. Dat willen wij ook doorgeven aan de nieuwe nachtburgemeester.  Een van de dingen die jullie doen is het organiseren van de ‘Nacht voor de Nacht’. Wat is dat voor avond en wat is het doel ervan? We willen vooral een platform bieden aan de nachtcultuur van Amsterdam. Met name het uitlichten van de nachtclubs die de foundation vormen van het nachtleven van een stad en dé plek zijn voor talentontwikkeling, creativiteit en subcultuur. Dit jaar zijn de thema’s van de ‘Nacht voor de Nacht’ vernieuwing en talentontwikkeling. Dat zijn mooie thema’s. In hoeverre is er nog vernieuwing? En wat gebeurd er tegenwoordig aan talentontwikkeling in de stad? Er is altijd vernieuwing, net zoals dat verandering de enige constante factor is in het leven. Er zijn heel veel jonge promotors met hun eigen concepten aan de weg aan het timmeren. Zij zorgen voor constante vernieuwing maar zijn ook altijd op zoek naar hun plek in de stad om hun achterban op te bouwen en zich verder te ontwikkelen. Mensen beseffen vaak niet wat voor belangrijke drive het nachtleven is voor de totale creatieve industrie, van fashion, tot aan reclame, het is allemaal verweven met het nachtleven. Vanuit een andere invalshoek is het nachtleven ook de plek voor nieuwe en onconventionele ideeën. Ik hoef denk ik niet uit te leggen dat bijna alle subculturen uit de nacht ontstaan zijn uit een vorm van activisme, het afzetten tegen de maatschappij waar in geleefd werd (house muziek, jazz etc.). Dit kan nog steeds! Ook al lijkt het soms alsof het allemaal 1 pot nat is. Ik bedoel, kijk naar jullie krant en alle activiteiten die in lijn met dit gedachtengoed worden georganiseerd. Neemt niet weg dat ik wel vind dat er in de huidige populaire cultuur meer ruimte mag zijn voor activisme. Maar als we dit ergens gaan vinden is het waarschijnlijk in de nacht. Van wie moet de vernieuwing in een stad komen? De gemeente, jullie stichting of van kleine initiatieven en mensen die durven te experimenteren? Natuurlijk van onderaf. Maar je hebt de top-down structure ook nodig om het te kunnen faciliteren. It works both ways. Daarom is die dialoog zo belangrijk. Je zult tijd en energie moeten steken in het aangaan van het gesprek en mensen inzicht proberen te geven in hetgeen jij belangrijk vindt. Tijdens de nacht voor de nacht zal er aandacht zijn voor het multidisciplinaire aspect van clubs. In hoeverre zijn clubs multidisciplinair? Wat zou er verbetert kunnen worden? Een club is alleen al multidisciplinair als je kijkt naar de organisatie: decor, lichtman/vrouw, dj/vj etc. Het is een podium waar je van alles kunt programmeren en uitproberen! Dat is toch helemaal geweldig. Met ‘Nacht voor de Nacht’ willen wij de clubs uitdagen om naast hun muziek programmering iets extra’s te doen, denk aan bijvoorbeeld een performance of een lichtinstallatie. Juist omdat er zoveel ruimte in de stad verdwijnt zijn clubs belangrijke plaatsen voor experiment. In clubs is vaak de ruimte voor jongeren/subculturen om zich te uiten en ontwikkelen. Wat voor andere projecten kunnen we verwachten van de stichting in 2018? Een project voor meer etnische inclusiviteit in het nachtleven (samen met het MDRA Meldpunt discriminatie Ams) Een project tegen het homogeweld. Een Nachtdebat, een aantal weken voor de gemeenteraadsverkiezingen van 21 maart. Nacht voor de Nacht 2019. Verder is het aan de nieuwe n8bm om zelf haar/zijn eigen projecten te ontwikkelen.  24 februari 2018: Nacht voor de Nacht Platform voor Amsterdamse nachtcultuur, met 1 kaartje naar meer dan 25 clubs. 24 februari 2018 Nachtburgemeester verkiezing www.facebook.com/events/136265767053204 Iedereen kan nog stemmen nachtburgemeester.amsterdam/stem2018/ Voor meer info:  http://nachtburgemeester.amsterdam
Issue #016 Published: 05-02-2018 // Written by: Driekus Goeileven
Circular Living. An ADMer’s Guide to Spiritual Survival in Amsterdam’s Political Wastelands.
The ADM, an old, abandoned shipyard in the industrial desert to the west of Amsterdam, is home to all kinds of birds, trees and other plant-and animal wildlife as well as a flourishing, self-organised community of artists, artisans and other such people as don’t fit the current economical paradigm.  A practical and well-functioning little ‘anarchist’ society if you will, though ‘anarchism’ has somewhat lost it’s meaning here for lack of it’s opposite. Now, obviously, the existence of such a place does not sit well with proponents of the idea that the world should be first and foremost a profitable place. Prolonged existence of ADM may well induce some to re-evaluate their profit-seeking values. Which is not generally a profitable thing to do. Killing the forest and evicting its inhabitants generally is. Unsurprisingly, the ‘profiteers’ as we shall call them here, whilst essentially subscribing to the same world-view, do not necessarily agree on whom the world should be profitable to. From this rather inevitable discord politics and banking, religion and other forms of violence sprang forth, as did the current-day battle over ADM. Towards the end of the year 2017 some of us found ourselves attending a public hearing at the Amsterdam City Hall, the stated goal of which was to provide clarity on the meaning of a single clause in the original contract of purchase of the ADM-terrain.**  It was the peculiarly insincere behaviour observed in some of the city Councillors during this hearing that inspired the author of this piece to try to find some reasonable, preferably widely-applicable explanation for said type of behaviour, and to share his findings in the essay below. May it serve to enlighten those who, like the author, are oftentimes baffled by the intricacies of the profit-seeking mind. The first question was... why Seeing, from up-close, these so-called politicians, lying flat out, blind and deaf (or even violent) to anything that doesn’t suit their intended results, or hearing them accuse others of doing what they themselves were in that very moment extremely guilty of, both surprised and saddened me. As a human being, I was expecting other human beings, no matter their faults, to possess or at least to portray some semblance of decency, dignity, or honesty. I was mistaken. How could this be? Are they not human? Where is their spirit? Love? Why do they not care? The answer to these questions was, at first, equally surprising. Then I remembered what i had previously learned about modern day economics. Introduction to the circular ‘economy’ To the result-oriented mind, life is simple. What do I want? I want to feel great! The quickest and therefore best way to meet this target is of course cocaine. Readily available, in quantities large and small, it is a reliable source of ‘feeling great’. However, as always, there is a catch. Money. In order to obtain coke, one needs cash, dough, dollar or some such substance. Money, for the sake of this article, was invented to make sure everyone, that is, everyone who is or wants to be a Someone, will receive his or her fair share of cocaine, provided they are willing to do whatever it is that will make those who produce money, or have lots of it, willing to part with some of it. Since cocaine is an expensive commodity, we can rule out ‘an honest day’s work’ to be an efficient way of providing sufficient funds to keep on ‘feeling great’. We need to up our game a bit.  History and the world around us teach the observant and the subservient alike  that services such as lying, cheating, banking, and lawyering are highly valued by those who are in a position to allocate funds. It may seem funny that it should be this way, but keep in mind that this system has been going for a while, and those doling out the credits are more than likely liars, bankers and lawyers themselves. They are simply trying to re-create the world in their own image. A very human thing to do. Now, for those who have learned to lie, cheat or even kill when told to do so, the future is very likely to have lots of ‘feeling great’ in it. In disregard of the outside consequences they will do as they are told in order to receive credits, which they will then hand back to what is in essence the same organisation, in exchange for more ‘feeling great’. They have met their target, they will do so again the next day.*** Analysis What we have here is a nice example of a ‘Circular Economy’. It is, alas, also a fair description of a large and extremely wasteful part of the ‘economy’ as we know it today. Be not fooled, ye who wish to learn and and acquire knowledge, into thinking that in order to understand our modern human ‘economy’ we need to learn about swaps, shorts, futures, mortgages,  theories of money and interest or any such contrivances. There is only human behaviour. Human behaviour is easily influenced. Many ways of influencing or ‘controlling’ human behaviour were invented over the years. Religion, blackmail, facebook, indoctrination, intimidation, government, taxes, centralisation of control over resources, schooling, newspapers, media in general, on and on, blahdiblah. As it happens, the most effective way to steer human behaviour so far has been the creation of the concept of money. Whether it actually exists or not, it (or the promise of it) does have a profound influence on an individual’s perception of the world, in a way very similar to the effects of cocaine. Such is its power that many  will give up much of what makes them human just to get it. Like cocaine, it will silence the conscience. Like cocaine, its ‘positive’ effects are temporary and individual. It’s less pleasant, negative effects however are more lasting and always shared. Conclusion Big money and cocaine today are pretty much synonymous. Together they  pretty much form a closed system: once you enter, no way out. These people then, no longer have room for logic, or sympathy, let alone empathy. No room for admitting they were wrong either. Why would they even want to? After all, they ‘feel great’. What now It’s no use debating an addict, nor a parrot taught but one word. This would seem to become especially problematic when these parrots are placed in ‘positions of power’. But, and this really is the bright side to this story, only for as long as we believe that ‘positions of power’ actually exist.  I’ve certainly never seen one. The closer you get, the less solid they appear. Like a mirage. Denying or fighting the existance of such ‘positions of power’ will not, of course, make them disappear. Acknowledging the fact that the basis for their existence lies within our own minds, on the other hand, may well be a logical first step in the direction of a less convoluted world. In the meantime, I say fuck this circular ‘economy’, it’s circular LIVING that matters and I will do so as best I can, with my neighbours here on ADM! Driekus is a long-time inhabitant of ADM. Mostly voluntary. His favorite saying is ‘Language speaks for itsself, no need to say anything’, though that changes by the day. To contact Driekus  you can call him, but he does not answer to anyone. **This clause, allowing only for the establishment of a large-scale shipyard,  represents a value in today’s currency of many tens of millions. Were this clause to be lifted (as has been tried), forgotten or distorted (as seems to be the current strategy), these millions would quickly flow to the owner/profiteers. If left intact, the profiteers will have no choice but to hand the ownership back to the city of Amsterdam, meaning they will have to settle for a much smaller profit of perhaps ten million or thereabout.  *** Disclaimer: Driekus is not advocating the use of money, drugs or politics to anyone. They are dangerous substances, especially so in the hands of professionals. Do NOT mix. Use extreme caution when handeling.
Issue #016 Published: 02-02-2018 // Written by: AA
Become a friend of Amsterdam Alternative
Become a friend. Support Amsterdam Alternative for 25 euros a year and receive the bimonthly newspaper on your doormat. With this support subscription you help alternative Amsterdam in staying vital and visible. Word vriend. Steun Amsterdam Alternative voor 25 euro per jaar en ontvang de tweemaandelijkse krant op je deurmat. Met dit steunabonnement help je alternatief Amsterdam om sterk en zichtbaar te blijven. subscription@amsterdamalternative.nl
Issue #016 Published: 28-01-2018 // Written by: Lorelei Heyligers
Looking back at 2017
2017 through the eyes of Lorelei Heyligers.
Issue #016 Published: 25-01-2018 // Written by: Clara Davies
Minds of Amsterdam
Minds of Amsterdam is a new AA column in which Clara Davies lets us meet a different artist working in Amsterdam each time. This might be someone she’s randomly encountered, someone who has triggered her curiosity or has somehow impressed her. It could be a painter, designer, musician or photographers – it doesn’t matter as long as she or he is a soul whose creative work adds a touch of magic to this world. The purpose? Using AA as a platform where people and art can meet. Enjoy! Deniss Mitjusevs and the Kinetics of Painting  I met Deniss over coffee, and a whiskey or two, somewhere in between the Monday blues, and the wee hours of Friday night. Perhaps both. Originally from Latvia, he moved to Amsterdam over a year ago with the intention of finding that je ne sais quoi I tend to believe the artistic minds feed on. Amongst writing and currently finishing off a screen play, he paints the concrete and the abstract. Shapes, forms and lines that make you feel as if you were walking through the inner depths of a man’s soul. Fascinated by the numerous canvas he’s stacked in his room, I decided to interview him. His work is original and charismatic, different, just like him. In art as in life, I guess ones creation is inevitably linked with the thoughts that travel through the webs in the mind.  Who are you? I don’t know. The first waking second of every morning decides who I am. The breeze that comes in from the sea, the laughter over a few whiskeys, the drive for some form of success and recognition – they all decide and morph the individual that is writing this.  What is an artist made of? An artist is made of a relentless drive to test the boundaries of an individuals’ existence. Artistry in any form, in my opinion, is the manifestation of ones’ individuality, a certain aspect of human existence that most of us pay attention to and value. Both the freedom and burden of being seen apart from the rest, and the way such burden is carried is the force that holds an artist together. Why do you paint and what do you feel when you do so? Painting is the most kinetic form of creation. Dance can rival the pure physical expression, but I wouldn’t call myself an expert, at least not when I am sober. There is no thinking in painting, there isn’t any time nor space. Painting is doing. It is letting your body speak. Letting your mind go of any restriction. It is free. Romeo or Juliet? Romeo. To go such lengths for an idea of love, and to die for it requires a certain bravery and idiocy that I wholesomely respect. Would you like to make a living out of painting? Not a painter. Apart from the realistic considerations of our time, painting, although it is free, has its limitations. If you see yourself as a storyteller, if you think you have something to say, painting might not be the best choice of medium to impart the public with your ideas. Making a living off of selling your art also involves the kind of gallery public that I grew to dislike quite severely. Name the first piece you created. When I was about four or five, my mother gave me a set of markers. It might not have been the best idea, since I proceeded to draw all over the fresh wallpaper of my small room. But once my first act of vandalism was over, I turned to paper. After a few haphazard attempts at drawing cartoon characters that I frequently saw on the television, I drew a geometric pattern that resembled a city. I think I have used every color in the set. From then on, the art that I produced was inspired by and followed the same style. Maybe admitting the fact that my painting skills haven’t progressed far from a four year olds isn’t exactly a good thing, but the inspiration and childlike wonder that I experienced while drawing that first true “piece” is still within me. What gets in the way your inspiration? I have been told numerous times that only boring people are bored. I tend to disagree. Boredom infects everyone, and from my knowledge, creative people of all strides tend to get bored rather quickly. An overactive mind, a search and inability to get inspired, a restlessness, it is all boredom, and boredom is the poison of inspiration. It is the conscious decision to do nothing, and doing nothing about it. Best meal ever? Florence. April. Copious amounts of olive oil and pastry. The smell of coffee and fresh apricot. What were you doing 5 years ago today? 2012. I was just beginning to write my first ever screenplay. Lots of books and an unknown, with foresight that I have now, sweet restlessness. The conquest of needed literature. The learning. Blurred colors. Sleepless nights. It was a good year. A year of change, necessary change. The movement and speed were striking. The drive that I had was unlike anything I had ever experienced. Had something to do with seven of cups of coffee I’d regularly down a day. What are you afraid of? Every creator, at heart, is most afraid of being mediocre. Is afraid that his own individuality is nothing unusual or deserving of attention. Is afraid that the work that he or she puts everything into is worthless. That is my fear. Who gives you the strength to keep going? Sometimes you come across people in your life that give you a certain spark that keeps a withering spirit of creation aflame. An artist, in any form, needs appreciation. It is the most basic dynamic behind any creative endeavor – the creation and its appreciation. So whenever you do stumble upon such a soul, it is unlike anything you can experience. I am fortunate to have had such luck. Morning or night? Night. Nothing can beat the silence of 2AM. What fuels you? Movement. Physical, spiritual, travel, conversation. Exhilarating, fast change of scenery and mood. The speed at which thoughts travel. Life does not usually follow the same pace, on the contrary, it is usually slow, in the viscous textures of routine and simplicity, but whenever, by circumstance or choice, it throttles at breakneck speed into the unknown of the distant and not so distant future, I feel truly alive, and that is what fuels me. Deniss Mitjusevs /// https://dotemart.wordpress.com